Het LoJack systeem communiceert niet over een GSM netwerk, maar over een VHF-frequentie. De frequentie is in geheel Europa gelijk om opsporing over de landsgrenzen mogelijk te maken. LoJack Benelux heeft in Nederland, België en Luxemburg van respectievelijk het Agentschap Telecom, het Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie en het Institut Luxembourgeois de Régulation de exclusieve licentie op het gebruik van deze frequentie verkregen. In Benelux is hiervoor een radionetwerk opgezet, dat nog steeds onderhouden en uitgebreid worden. 
Omwille van de effectiviteit en contractuele verplichtingen is de precieze opbouw van het netwerk vertrouwelijk.

In hoofdlijnen komt het er op neer dat het netwerk uit vier types elementen is opgebouwd:

• • Hoofdzenders met een groot bereik. Een hoofdzender bevindt zich bijvoorbeeld op de Gerbrandytoren in IJsselstein (“Toren van Lopik”).
• • Steunzenders voor bijzondere gebieden. Een steunzender bevindt zich bijvoorbeeld op het douanekantoor aan de Maasvlakte.
• • Mobiele zendeenheid. Een speciaal geprepareerd voertuig is 24/7 beschikbaar om assistentie te verlenen en signalen te versterken (“repeater”).
• • Mobiele ontvangers.

Een select aantal objecten (voertuigen, vaartuigen en helikopters) van publieke opsporingsdiensten en private beveiligingsdiensten is uitgerust met een draagbare ontvanger, die automatisch en zonder interactie alarmeert op gestolen objecten in een omtrek van ongeveer 5 kilometer.Het netwerk wordt 24/7/365 gemonitord, beheerd en onderhouden door LoJack Benelux en LoJack Inc.

In 12 Europese landen is een LoJack licentiehouder aanwezig, waaronder Frankrijk, Spanje, Portugal, Duitsland, Polen, Oostenrijk, Zwitserland en Italië. In het samenwerkingsverband “LoJack European Recovery Network” zijn er tussen de landen afspraken gemaakt over het gebruik van de netwerken en het bespoedigen van grensoverschrijdende onderzoeken.